Adjektiv

gebürtig

โดยกำเนิด, เกิดที่

Er ist ein gebürtiger Berliner.

เขาเป็นชาวเบอร์ลินโดยกำเนิด

Sie ist gebürtig aus Hamburg.

เธอมีพื้นเพมาจากฮัมบูร์ก

[ขยายนาม] ...โดยกำเนิด Er ist ein gebürtiger Berliner.

[ภาคแสดง] ((aus+3)) มีพื้นเพมาจาก... Sie ist gebürtig aus Hamburg.

คำพ้องความหมาย: heimisch, stammend aus; คำตรงข้าม: zugezogen

มาจาก 'Geburt' (การเกิด) ใช้อธิบายสถานที่ที่คนคนหนึ่งเกิด

เชื่อมโยงกับคำว่า 'Geburt' (การเกิด) คุณเกิดที่ไหน คุณก็ 'gebürtig' จากที่นั่น

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ