Adjektiv

gebürtig

doğumlu, memleketli

Er ist ein gebürtiger Berliner.

O doğma büyüme Berlinli.

Sie ist gebürtig aus Hamburg.

O Hamburg doğumlu.

[sıfat] doğma büyüme ... Er ist ein gebürtiger Berliner.

[yüklem] ((...)) ... doğumlu olmak Sie ist gebürtig aus Hamburg.

Eş anlamlılar: yerli, kökenli; Zıt anlamlılar: göçmen

'Geburt' (doğum) kelimesinden türemiştir. Birinin doğduğu yeri tanımlar.

'Geburt' (doğum) ile bağlantılıdır. 'Geburt'unuz nerede oldu? Oradan 'gebürtig'siniz.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.