verb

acquit

ตัดสินให้พ้นโทษ, ปล่อยตัว

The jury acquitted him of all charges.

คณะลูกขุนตัดสินให้เขาพ้นจากทุกข้อกล่าวหา

She acquitted herself well in the new role.

เธอทำหน้าที่ในบทบาทใหม่ได้เป็นอย่างดี

((sb.)) ((of sth.)) ตัดสินว่า (ใคร) พ้นจาก (ข้อหา) The jury acquitted him of all charges.

((to acquit oneself well/badly/etc.)) ปฏิบัติตัวได้ดี/แย่/ฯลฯ She acquitted herself well in the new role.

คำพ้องความหมาย: clear, exonerate, absolve; คำตรงข้าม: convict, condemn

มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณ 'acquiter' จาก 'a-' (ไปยัง) + 'quite' (อิสระ, ปลอด) ซึ่งมาจากภาษาละติน 'quietus' (สงบ) ความหมายตามตัวอักษรคือ 'ทำให้สงบ' หรือ 'ชำระหนี้'

การ 'acquit' ใครสักคนคือการปล่อยให้เขา 'quit' (ออกจาก) ศาลไปอย่างอิสระ หรืออาจเชื่อมโยงกับการทำให้เรื่องวุ่นวายทางกฎหมาย 'quiet' (เงียบ) ลง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ