noun

cheek

แก้ม, ความทะลึ่ง, ความหน้าด้าน

The baby has chubby cheeks.

เด็กทารกมีแก้มยุ้ย

He had the cheek to ask for more money.

เขามีความหน้าด้านพอที่จะขอเงินเพิ่ม

((sb.'s)) cheek แก้ม(ของใครบางคน) She kissed him on the cheek.

to have the cheek ((to-inf)) หน้าด้านพอที่จะ... He had the cheek to ask for more money.

คำพ้องความหมาย: jowl (เนื้อแก้ม); impudence, nerve (ความทะลึ่ง)

มาจากภาษาอังกฤษโบราณ 'ceace' แปลว่า 'ขากรรไกร, กระดูกขากรรไกร' ซึ่งหมายถึงส่วนหนึ่งของใบหน้า

ลองนึกภาพคนกำลังทำแก้มป่องเพื่อแสดงความท้าทาย สิ่งนี้เชื่อมโยงแก้มทางกายภาพกับความคิดเรื่อง 'ความทะลึ่ง'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ