verb

command

สั่ง, บัญชา, ควบคุม, ได้รับ

The officer commanded his soldiers to attack.

นายทหารสั่งให้ทหารของเขาโจมตี

She commands a great deal of respect.

เธอได้รับความเคารพอย่างสูง

The castle commands a view of the valley.

ปราสาทแห่งนี้มีทิวทัศน์ที่มองเห็นหุบเขาได้

((sb.)) ((to-inf)) สั่ง (ใครบางคน) ให้ (ทำบางสิ่ง) นายทหารสั่งให้ทหารของเขาโจมตี

((sth.)) ได้รับ (ความเคารพ ฯลฯ) เธอได้รับความเคารพอย่างสูง

คำพ้องความหมาย: order, direct, instruct; คำตรงข้าม: obey, follow, submit

จากภาษาละติน `commendare` ('มอบความไว้วางใจ') ผ่านภาษาฝรั่งเศสโบราณ `comander` จาก `com-` (อุปสรรคเน้นความเข้มข้น) + `mandare` ('สั่ง')

นึกภาพผู้บัญชาการทหาร (commander) กำลังออกคำสั่ง (command) แก่กองทัพ การกระทำของผู้บัญชาการคือ 'to command'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ