noun

embarrassment

ความอับอาย, ความลำบากใจ

To my embarrassment, I couldn't remember her name.

น่าอายที่ฉันจำชื่อเธอไม่ได้

He is an embarrassment to his family.

เขาเป็นความน่าอับอายของครอบครัว

((แหล่งของ)) ความอับอาย ((ต่อ sb.)) สิ่งที่ทำให้ใครบางคนอับอาย He is an embarrassment to the team.

((เป็นที่น่าอับอายของ sb.)) ใช้เพื่อบอกว่าบางสิ่งทำให้ใครบางคนรู้สึกละอาย To my embarrassment, I forgot my lines.

Synonyms: shame, humiliation, awkwardness; Antonyms: pride, confidence

จากกริยา 'embarrass' + ปัจจัย '-ment' ซึ่งสร้างคำนามที่แสดงถึงการกระทำ สภาวะ หรือผลลัพธ์

ปัจจัย '-ment' มักจะเปลี่ยนคำกริยาให้เป็นคำนามที่แสดงถึงสภาวะหรือผลลัพธ์ของการกระทำของกริยานั้น ดังนั้น 'embarrass' (กริยา) จึงกลายเป็น 'embarrassment' (สภาวะของการอับอาย)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ