verb

glitter

ส่องแสงแวววาว, เป็นประกาย

The jewels glittered in the light.

อัญมณีส่องแสงแวววาวในแสงไฟ

Her eyes glittered with excitement.

ดวงตาของเธอเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น

((ประธาน)) ส่องแสงแวววาว, เป็นประกาย อัญมณีส่องแสงแวววาวในแสงไฟ

((ประธาน)) glitter with ((sth.)) เป็นประกายด้วย ((บางสิ่ง)) ดวงตาของเธอเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น

Synonyms: sparkle, shimmer, twinkle

มาจากภาษาอังกฤษยุคกลาง 'gliteren' จากภาษานอร์สโบราณ 'glitra' ซึ่งมีรากศัพท์ 'gl-' ที่หมายถึงแสงสว่างเช่นกัน

นึกถึงคำนาม 'glitter' (กากเพชร) คำกริยานี้อธิบายถึงประกายที่แวววาวและแห้งแบบนั้น ซึ่งตรงข้ามกับ 'glisten' ที่เป็นประกายแบบเปียกชื้น

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ