noun

impulse

แรงกระตุ้น, แรงผลักดัน, อารมณ์ชั่ววูบ

He bought the car on an impulse.

เขาซื้อรถคันนั้นด้วยอารมณ์ชั่ววูบ

She resisted the impulse to laugh.

เธอต่อต้านแรงกระตุ้นที่จะหัวเราะ

The nerve transmits an electrical impulse to the brain.

เส้นประสาทส่งแรงกระตุ้นไฟฟ้าไปยังสมอง

((an)) impulse ((to-inf)) แรงกระตุ้นที่จะทำบางสิ่ง เธอรู้สึกถึงแรงกระตุ้นที่จะวิ่งหนีไป

((on)) an impulse ด้วยอารมณ์ชั่ววูบ เขาลาออกจากงานด้วยอารมณ์ชั่ววูบ

คำพ้อง: urge, whim, compulsion, instinct; คำตรงข้าม: plan, forethought, consideration

มาจากภาษาละติน 'impulsus' ซึ่งเป็นรูป past participle ของ 'impellere' (ผลัก, ขับเคลื่อน) หมายถึง 'แรงผลักจากภายใน'

ลองจินตนาการถึง 'pulse' (ชีพจร) ที่กำลังผลัก ('im-') คุณจากข้างในให้อยากทำอะไรบางอย่างขึ้นมากะทันหัน

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ