noun

indifference

ความไม่แยแส, ความเฉยเมย, ความไม่ใส่ใจ

His indifference to her suffering was shocking.

ความไม่แยแสของเขาต่อความทุกข์ของเธอเป็นเรื่องที่น่าตกใจ

She feigned indifference, but I knew she was upset.

เธอแสร้งทำเป็นไม่แยแส แต่ฉันรู้ว่าเธอเสียใจ

ความไม่แยแสต่อ ((สิ่งของ/บางคน)) indifference to (sth./sb.) His indifference to her suffering was shocking.

คำพ้องความหมาย: apathy (ความเฉยเมย), nonchalance (ความไม่ใส่ใจ); คำตรงข้าม: concern (ความกังวล), interest (ความสนใจ)

มาจากภาษาละติน 'in-' (ไม่) + 'differre' (แตกต่าง) ความหมายของ 'การไม่แยกแยะ' พัฒนามาเป็น 'การขาดความสนใจ'

คิดว่า 'in-different' (ไม่แตกต่าง): สำหรับฉันมันไม่แตกต่างกันเลย ดังนั้นฉันจึงไม่สนใจ แสดงถึงการขาดความสนใจ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ