adjective

lenient

ผ่อนปรน, อ่อนโยน, เมตตา

The judge was lenient with the young offender.

ผู้พิพากษาผ่อนปรนให้กับผู้กระทำผิดที่เป็นเยาวชน

Her parents were not very lenient.

พ่อแม่ของเธอไม่ค่อยผ่อนปรนเท่าไหร่

((with sb.)) ผ่อนปรนต่อ (ใครบางคน) The judge was lenient with the young offender.

คำพ้องความหมาย: merciful, tolerant, forgiving; คำตรงข้าม: strict, severe

มาจากภาษาละติน 'lenis' แปลว่า 'อ่อนนุ่ม, อ่อนโยน'

ลองนึกภาพการ 'เอนเอียง' (lean) ไปทางที่จะใจดีกับใครสักคน

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ