verb

arraign

นำตัวมาพิจารณาคดี, กล่าวหา, ฟ้องร้อง

He was arraigned on a charge of murder.

เขาถูกนำตัวมาพิจารณาคดีในข้อหาฆาตกรรม

She was arraigned for her controversial views.

เธอถูกกล่าวหาสำหรับความคิดเห็นที่ก่อให้เกิดความขัดแย้งของเธอ

((sb.)) ((on a charge of sth.)) นำตัว (ใครบางคน) มาพิจารณาคดีในข้อหา (บางสิ่ง). He was arraigned on a charge of murder.

((sb.)) ((for sth.)) กล่าวหา (ใครบางคน) สำหรับ (บางสิ่ง). She was arraigned for her controversial views.

คำพ้องความหมาย: indict (ฟ้อง), charge (กล่าวหา), accuse (กล่าวโทษ); คำตรงข้าม: acquit (ปล่อยตัว), exonerate (พิสูจน์ว่าบริสุทธิ์)

จากภาษาฝรั่งเศสเก่า 'araisnier' (เรียกมาเพื่อชี้แจง) มาจากภาษาละติน 'ad' (ไปยัง) + 'rationem' (เหตุผล, บัญชี) ความหมายตามตัวอักษรคือ 'เรียกมาเพื่อชี้แจง'

นึกถึงภาพในศาลที่ข้อกล่าวหาตกลงมาเหมือน 'ฝน' (a rain) เป็นคำศัพท์ทางกฎหมายที่เป็นทางการสำหรับการกล่าวหาใครบางคน

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ