adjective

reluctant

ไม่เต็มใจ, ลังเล

She was reluctant to admit her mistake.

เธอไม่เต็มใจที่จะยอมรับความผิดพลาดของเธอ

He is a reluctant hero.

เขาเป็นฮีโร่ที่ไม่เต็มใจ

reluctant ((to-inf)) ไม่เต็มใจที่จะทำบางสิ่ง เธอไม่เต็มใจที่จะจากไป

a reluctant ((noun)) ...ที่ไม่เต็มใจ เขาเป็นผู้เข้าร่วมที่ไม่เต็มใจ

คำพ้องความหมาย: unwilling, hesitant; คำตรงข้าม: willing, eager

มาจากภาษาละติน 're-' (ต่อต้าน) + 'luctari' (ดิ้นรน) หมายถึงการดิ้นรนต่อต้านบางสิ่ง

นึกภาพคนที่ไม่เต็มใจลุกจากเก้าอี้ที่สบายๆ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ