verb

bang

ทุบ, กระแทก, ทำให้เกิดเสียงดังปัง

He banged his fist on the table.

เขาใช้กำปั้นทุบโต๊ะ

The shutters banged in the wind.

บานเกล็ดหน้าต่างกระแทกดังปังเพราะลม

((sth.)) on/against sth. กระแทกบางสิ่งกับอีกสิ่งหนึ่ง He banged his fist on the table.

((on sth.)) ทุบบางสิ่งซ้ำๆ Someone was banging on the door.

คำพ้องความหมาย: hit, strike, slam, knock

เป็นคำเลียนเสียงธรรมชาติ (Onomatopoeic) เลียนแบบเสียงกระแทกดังๆ

ตัวคำเองฟังดูเหมือนการกระทำที่มันอธิบาย: 'ปัง!'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ