verb

yell

ตะโกน, ร้องเสียงดัง

Don't yell at me.

อย่าตะโกนใส่ฉัน

She yelled for help.

เธอตะโกนขอความช่วยเหลือ

He yelled that the house was on fire.

เขาตะโกนว่าบ้านกำลังไฟไหม้

((sb.)) yells (ใครบางคน) ตะโกนเสียงดัง Someone yelled in the street.

to yell ((at sb.)) ตะโกนใส่ (ใครบางคน) Don't yell at me.

to yell ((for sth.)) ตะโกนขอ (บางสิ่ง) She yelled for help.

to yell ((sth.)) ตะโกน (บางสิ่ง) He yelled my name.

คำพ้องความหมาย: shout (ตะโกน), scream (กรีดร้อง), cry out (ร้องออกมา); คำตรงข้าม: whisper (กระซิบ), murmur (พึมพำ)

มาจากภาษาอังกฤษโบราณ 'giellan' หมายถึง 'ตะโกน, ร้องเสียงดัง'

เสียงของคำว่า 'yell' นั้นแหลมและดัง เหมือนกับการกระทำที่มันอธิบาย ลองนึกภาพคนกำลังตะโกนว่า 'ช่วยด้วย!'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ