verb

bluff

ขู่, หลอกลวง, การขู่, หน้าผา

I think he's bluffing about his hand.

ฉันคิดว่าเขากำลังขู่เรื่องไพ่ในมือ

Her threat was just a bluff.

คำขู่ของเธอเป็นเพียงการขู่เท่านั้น

The house was built on a bluff overlooking the sea.

บ้านหลังนี้สร้างขึ้นบนหน้าผาที่มองเห็นทะเล

((sb.)) to bluff about (sth.) ขู่เกี่ยวกับ (บางสิ่ง) He is bluffing about his skills.

to call ((sb.'s)) bluff จับโกหก (ใครบางคน) I decided to call his bluff.

คำพ้องความหมาย (กริยา): deceive (หลอกลวง), mislead (ทำให้เข้าใจผิด); คำพ้องความหมาย (นาม): cliff (หน้าผา), precipice (เหว)

คำกริยามาจากภาษาดัตช์ 'bluffen' (โอ้อวด) คำนาม 'หน้าผา' มีที่มาต่างกัน อาจมาจากภาษาดัตช์ 'blaf' (แบน, กว้าง)

ในเกมโป๊กเกอร์ คุณ 'bluff' (ขู่) ด้วยไพ่ที่ไม่ดี ลองนึกภาพคนกำลังโอ้อวดเสียงดังอยู่ริมหน้าผา (a bluff)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ