verb

clap

ปรบมือ, ตบเบาๆ, (คำนาม) เสียงปรบมือ, (คำนาม) เสียงฟ้าร้อง

The audience began to clap.

ผู้ชมเริ่มปรบมือ

He clapped his friend on the back.

เขาตบหลังเพื่อนของเขา

We heard a loud clap of thunder.

เราได้ยินเสียงฟ้าร้องดังสนั่น

ปรบมือ ((for sb./sth.)) ปรบมือให้ใครบางคน/บางสิ่ง The crowd clapped for the winner.

ตบหลัง/ไหล่ ((sb.)) ตบหลัง/ไหล่ของใครบางคน She clapped him on the shoulder.

a clap of ((sth.)) เสียงดังของ (บางสิ่ง) A sudden clap of thunder woke me up.

คำพ้องความหมาย: applaud (ปรบมือ), pat (ตบเบาๆ), strike (ตี); (คำนาม) bang (เสียงดังปัง), peal (เสียงกึกก้อง)

มาจากภาษาอังกฤษโบราณ 'clappan' ซึ่งเป็นการเลียนเสียงธรรมชาติของเสียงกระทบกัน

ให้นึกถึงเสียงที่มือของคุณกระทบกัน: 'แปะ!'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ