adjective

contentious

ซึ่งเป็นที่ถกเถียง, ชอบทะเลาะ

It was a contentious decision to close the factory.

การตัดสินใจปิดโรงงานเป็นเรื่องที่ก่อให้เกิดการโต้เถียง

He has a contentious personality.

เขามีบุคลิกที่ชอบทะเลาะเบาะแว้ง

ประเด็น/หัวข้อที่เป็นที่ถกเถียง หัวข้อที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง Politics is a contentious topic.

คำพ้องความหมาย: controversial, debatable, argumentative; คำตรงข้าม: agreeable, uncontroversial

จาก 'contention' (การโต้เถียง) + '-ous' ปัจจัยสร้างคำคุณศัพท์ หมายถึง 'เต็มไปด้วยการโต้เถียง'

ประเด็นที่ 'contentious' (เป็นที่ถกเถียง) คือประเด็นที่ผู้คน 'contend' (โต้แย้ง) กัน

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ