verb

discharge

อนุญาตให้ออกจากโรงพยาบาล, ปลดออก, ปล่อยออก, ปฏิบัติหน้าที่

The hospital discharged the patient.

โรงพยาบาลอนุญาตให้ผู้ป่วยกลับบ้านได้

The factory discharges waste into the river.

โรงงานปล่อยของเสียลงในแม่น้ำ

He was discharged from the army.

เขาถูกปลดประจำการจากกองทัพ

The soldier discharged his duties faithfully.

ทหารปฏิบัติหน้าที่ของเขาอย่างซื่อสัตย์

to discharge ((sb.)) from ((a place)) อนุญาตให้ (ใครบางคน) ออกจาก (สถานที่) The hospital discharged the patient.

to discharge ((sth.)) into ((a place)) ปล่อย (บางสิ่ง) ลงใน (สถานที่) The factory discharges waste into the river.

to discharge ((one's duties)) ปฏิบัติ (หน้าที่) The soldier discharged his duties faithfully.

คำพ้องความหมาย: release, emit, dismiss, fire; คำตรงข้าม: admit, hire, load

มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณ 'deschargier' (เอาของลง), จาก 'des-' (ออกไป) และ 'chargier' (บรรทุก). แปลตรงตัวว่า 'เอาภาระออก'

ให้คิดว่า 'dis-' คือ 'ออกไป' และ 'charge' คือ 'ภาระ' ดังนั้น 'discharge' คือการส่งภาระออกไป (ให้ผู้ป่วยออกจากโรงพยาบาล, ไล่พนักงานออก, ปล่อยของเสีย)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ