noun

discordance

ความไม่ลงรอยกัน, ความขัดแย้ง, ความไม่ประสานกัน

There was a discordance in their opinions.

มีความไม่ลงรอยกันในความคิดเห็นของพวกเขา

The music ended with a jarring discordance.

ดนตรีจบลงด้วยเสียงที่ไม่ประสานกันอย่างแสบแก้วหู

discordance ((in sth.)) ความไม่ลงรอยกันใน (บางสิ่ง) There was a discordance in their opinions.

discordance ((between A and B)) ความไม่ลงรอยกันระหว่าง (A และ B) The discordance between the two reports was clear.

คำพ้องความหมาย: disagreement, conflict, dissonance; คำตรงข้าม: harmony, agreement, concord

มาจากภาษาละติน 'dis-' (แยกจากกัน) + 'cor' (หัวใจ) ซึ่งหมายความตามตัวอักษรว่า 'หัวใจที่แยกจากกัน'

คิดถึง 'dis-' (ไม่) + 'cord' (เหมือนคอร์ดดนตรี) หมายถึงการขาดความสามัคคี เหมือนโน้ตดนตรีที่ขัดกัน

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ