verb

shackle

prangalamak, kösteklemek, engellemek

The prisoners were shackled together.

Mahkumlar birbirine prangalanmıştı.

He is shackled by his own fears.

Kendi korkuları tarafından köstekleniyor.

((birini/bir şeyi prangalamak)) birine veya bir şeye pranga vurmak The guards came to shackle the prisoner.

((bir şey tarafından kösteklenmek)) bir şey tarafından ciddi şekilde kısıtlanmak He is shackled by his own fears.

Eş anlamlılar: fetter, chain, restrain, impede; Zıt anlamlılar: release, free, liberate

Eski İngilizce'de 'bağ, pranga' anlamına gelen 'sceacel' kelimesinden gelmektedir.

Ayak bileğindeki bir 'prangayı' (shackle) hayal edin. İsim hali fiziksel nesneyi ifade eder.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.