Adjektiv

bindend

มีผลผูกพัน, เป็นข้อบังคับ, ที่สิ้นสุด

Das ist eine bindende Zusage.

นั่นคือคำมั่นสัญญาที่มีผลผูกพัน

Das Urteil ist rechtlich bindend.

คำตัดสินนี้มีผลผูกพันทางกฎหมาย

Wir brauchen eine für alle Seiten bindende Regelung.

เราต้องการกฎระเบียบที่มีผลผูกพันสำหรับทุกฝ่าย

ข้อตกลงที่มีผลผูกพัน (eine bindende Vereinbarung) เราได้ลงนามในข้อตกลงที่มีผลผูกพัน

มีผลผูกพันทางกฎหมาย (rechtlich bindend sein) สัญญานี้มีผลผูกพันทางกฎหมาย

คำพ้องความหมาย: verbindlich, verpflichtend; คำตรงข้าม: unverbindlich, freiwillig

เป็นรูป present participle ของกริยา 'binden' (ผูก, มัด) ใช้อธิบายบางสิ่งที่มีผล 'ผูกมัด' บุคคล

ให้นึกถึงสัญญาที่ 'ผูกมัด' (binden) คุณไว้เหมือนเชือก ทำให้ข้อตกลงนั้นไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ