Adjektiv

unaussprechlich

ซึ่งพูดไม่ออก, ซึ่งบรรยายไม่ได้, ซึ่งออกเสียงไม่ได้

Er empfand eine unaussprechliche Freude.

เขารู้สึกปิติยินดีอย่างสุดจะพรรณนา

Das Wort ist für mich unaussprechlich.

คำนี้สำหรับฉันออกเสียงไม่ได้

Sie begingen unaussprechliche Verbrechen.

พวกเขาก่ออาชญากรรมที่เลวร้ายเกินจะกล่าว

((ขยายนาม)) ...ที่พูดไม่ออก eine unaussprechliche Freude

((ภาคแสดง)) ...เป็นสิ่งที่พูดไม่ออก ความสุขนั้น unaussprechlich

คำพ้องความหมาย: unsäglich, unbeschreiblich; คำตรงข้าม: aussprechbar, einfach

มาจากคำอุปสรรค un- (ไม่) + aussprechen (ออกเสียง, แสดงออก) + ปัจจัย -lich แปลตรงตัวว่า 'ไม่สามารถแสดงออกได้' หรือ 'ไม่สามารถออกเสียงได้'

นึกถึงความรู้สึกที่รุนแรงจนหาคำพูดมาบรรยายไม่ได้ หรือคำในภาษาต่างประเทศที่ออกเสียงไม่ได้

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ