Adjektiv

umstritten

เป็นที่ถกเถียง, มีข้อพิพาท, เป็นประเด็น

Das ist ein sehr umstrittenes Thema.

นั่นเป็นหัวข้อที่เป็นที่ถกเถียงกันมาก

Die Entscheidung des Richters war umstritten.

คำตัดสินของผู้พิพากษาเป็นที่ถกเถียง

umstritten sein เป็นที่ถกเถียง Das neue Gesetz ist sehr umstritten.

คำพ้องความหมาย: kontrovers, fragwürdig, strittig; คำตรงข้าม: unumstritten, eindeutig

มาจากคำอุปสรรค 'um-' (รอบๆ) + รูป past participle ของ 'streiten' (โต้เถียง) แปลตรงตัวว่า 'ถูกโต้เถียงรอบๆ'

ลองจินตนาการภาพคนยืน 'um' (รอบๆ) หัวข้อใดหัวข้อหนึ่งแล้ว 'streiten' (โต้เถียง) กัน นั่นทำให้หัวข้อนั้น 'umstritten' (เป็นที่ถกเถียง)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ