verb

restrain

ยับยั้ง, ควบคุม, หน่วงเหนี่ยว, จำกัด

She had to restrain her anger.

เธอต้องยับยั้งความโกรธของเธอ

He was restrained by two police officers.

เขาถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจสองคนควบคุมตัวไว้

They restrained him from leaving the room.

พวกเขาห้ามไม่ให้เขาออกจากห้อง

((sb./sth.)) ยับยั้ง (ใครบางคน/บางสิ่ง). She had to restrain her anger.

((sb.)) from ((-ing)) ห้าม (ใครบางคน) จาก (การทำบางสิ่ง). They restrained him from leaving.

คำพ้องความหมาย: control, curb, hold back; คำตรงข้าม: release, encourage

มาจากภาษาละติน 're-' (กลับ) + 'stringere' (ดึงให้แน่น) แนวคิดหลักคือ 'การดึงกลับอย่างแรง'

ลองนึกภาพการใส่ 'บังเหียน' (reins) ให้กับ 'รถไฟ' (train) เพื่อหยุดมันไว้ มันเกี่ยวกับการดึงกลับ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ