verb

acquit

ตัดสินให้พ้นผิด, ปล่อยตัว

The jury acquitted the defendant of all charges.

คณะลูกขุนตัดสินให้จำเลยพ้นผิดจากทุกข้อกล่าวหา

She acquitted herself well in her new role.

เธอทำหน้าที่ในบทบาทใหม่ของเธอได้เป็นอย่างดี

ตัดสินให้ ((sb.)) พ้นผิดจาก ((sth.)) The court acquitted him of the crime.

ทำตัว/ปฏิบัติหน้าที่ ((oneself)) ((ได้ดี/แย่/ฯลฯ)) The team acquitted themselves with honor.

คำพ้องความหมาย: absolve, exonerate, clear; คำตรงข้าม: convict, condemn

มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณ 'acquiter' จาก 'a-' (ไปยัง) + 'quite' (อิสระ, ปลอดโปร่ง) ซึ่งมาจากภาษาละติน 'quietus' (สงบ) แปลตรงตัวว่า 'ทำให้เป็นอิสระ'

การ 'acquit' ใครสักคนคือการปล่อยให้เขา 'quit' (ออกจาก) ศาลไปอย่างอิสระ หรือพวกเขาจะ 'quiet' (เงียบสงบ) เพราะปัญหาทางกฎหมายจบลงแล้ว

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ