noun

mannerism

ลักษณะท่าทางเฉพาะตัว, กิริยาติดเป็นนิสัย, ความแปลก

He has a peculiar mannerism of tapping his fingers.

เขามีลักษณะเฉพาะตัวที่ชอบเคาะนิ้ว

Her nervous mannerisms became more obvious under stress.

ลักษณะท่าทางที่ประหม่าของเธอชัดเจนขึ้นเมื่ออยู่ภายใต้ความเครียด

((a mannerism of -ing)) ลักษณะเฉพาะตัวในการ... She has a mannerism of clearing her throat before speaking.

((sb.'s mannerisms)) ลักษณะท่าทางของ... I find his mannerisms quite charming.

habit, quirk, idiosyncrasy, tic (นิสัย, ความแปลก, ลักษณะเฉพาะ, อาการกระตุก)

จาก 'manner' (ลักษณะท่าทาง) + '-ism' (ปัจจัยที่แสดงถึงการปฏิบัติหรือลักษณะเฉพาะ) หมายถึงลักษณะท่าทางเฉพาะตัวในการทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง

'mannerism' คือ 'manner' (ท่าทาง) ส่วนตัวเล็กๆ น้อยๆ ที่กลายเป็นนิสัยที่โดดเด่นหรือ '-ism' (ลัทธิ/ลักษณะ)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ