Verb

verweigern

ปฏิเสธ, ไม่ยอมรับ, ไม่ให้

Er verweigerte die Aussage.

เขาปฏิเสธที่จะให้การ

Man hat ihm das Visum verweigert.

เขาถูกปฏิเสธวีซ่า

((j-m)) ((et4)) verweigern ปฏิเสธ (สิ่งของกรรมตรง) แก่ (บุคคลกรรมรอง) เขาถูกปฏิเสธวีซ่า

((et4)) verweigern ปฏิเสธ (สิ่งของกรรมตรง) เขาปฏิเสธที่จะให้การ

คำพ้องความหมาย: ablehnen (ปฏิเสธ), abschlagen (ไม่ยอมรับ); คำตรงข้าม: zustimmen (เห็นด้วย), gewähren (อนุญาต)

ประกอบด้วยคำอุปสรรค `ver-` (มักมีความหมายเชิงลบหรือตรงกันข้าม) และ `weigern` (ปฏิเสธ)

จำไว้ว่า `ver-` มักจะให้ความหมายในแง่ลบ ดังนั้น `verweigern` คือการปฏิเสธอย่างแข็งขัน

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ