Adjektiv

erhoben

ที่ถูกยกขึ้น, ที่ยกระดับ, ที่ถูกเรียกเก็บ

Er verließ den Raum erhobenen Hauptes.

เขาเดินออกจากห้องอย่างองอาจ (ด้วยศีรษะที่เชิดสูง)

Mit erhobenen Händen ergab sich der Dieb.

โจรยอมจำนนโดยยกมือขึ้น

((erhobenen)) + คำนาม (สัมพันธการก/สัมปทานการก/กรรมตรง/พหูพจน์) ที่ถูกยกขึ้น ~ Mit erhobenen Händen ergab er sich.

คำพ้องความหมาย: gehoben, aufgerichtet; คำตรงข้าม: gesenkt

รูป past participle ของกริยา 'erheben' (ยกขึ้น) มาจาก 'er-' (คำอุปสรรคที่แสดงการเคลื่อนที่ขึ้นหรือความสมบูรณ์) + 'heben' (ยก)

จำว่า 'heben' คล้ายกับ 'heave' ในภาษาอังกฤษที่แปลว่ายก ส่วน 'er-' เป็นคำอุปสรรคที่เน้นการกระทำที่เสร็จสิ้น

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ