Adjektiv

erhoben

kaldırılmış, yükseltilmiş, tahsil edilmiş

Er verließ den Raum erhobenen Hauptes.

Başı dik bir şekilde odadan ayrıldı.

Mit erhobenen Händen ergab sich der Dieb.

Hırsız, elleri havada teslim oldu.

((erhobenen)) + İsim (genitif/datif/akuzatif/çoğul) kaldırılmış ~ Mit erhobenen Händen ergab er sich.

Eş anlamlılar: gehoben, aufgerichtet; Zıt anlamlılar: gesenkt

'erheben' (kaldırmak) fiilinin geçmiş zaman ortacı. 'er-' (yukarı doğru hareketi veya tamamlanmayı belirten önek) + 'heben' (kaldırmak).

'heben' kelimesini 'kaldırmak' olarak düşünün. 'er-' öneki yukarı doğru tamamlanmış bir eylemi vurgular.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.