Adjektiv

wütend

โกรธ, โมโห, เดือดดาล

Er war sehr wütend.

เขาโกรธมาก

Sie ist wütend auf ihren Bruder.

เธอโกรธพี่ชายของเธอ

Ich bin wütend über den Lärm.

ฉันโกรธเรื่องเสียงดัง

wütend ((auf+4)) ((j-n)) โกรธ (ใครบางคน) Sie ist wütend auf ihren Chef.

wütend ((über+4)) ((et4)) โกรธ (เรื่องบางอย่าง) Er ist wütend über die Verspätung.

คำพ้องความหมาย: zornig (โกรธ), sauer (หงุดหงิด), aufgebracht (อารมณ์เสีย); คำตรงข้าม: ruhig (สงบ), gelassen (ใจเย็น), fröhlich (ร่าเริง)

มาจากภาษาเยอรมันโบราณ "wuot" (ความโกรธ, ความบ้าคลั่ง) เกี่ยวข้องกับเทพโวทัน/โอดิน ซึ่งมักถูกพรรณนาว่าดุร้ายและเกรี้ยวกราด

ลองนึกภาพคนโกรธจนหน้าแดงก่ำเหมือน "วัวกระทิง" ซึ่งเสียงคล้าย wütend

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ