noun

consolation

การปลอบใจ, สิ่งปลอบใจ

Her kind words were a great consolation to me.

คำพูดที่ใจดีของเธอเป็นการปลอบใจที่ยิ่งใหญ่สำหรับฉัน

It was a consolation to know that he was safe.

การที่ได้รู้ว่าเขาปลอดภัยก็เป็นสิ่งปลอบใจ

They won the consolation prize in the tournament.

พวกเขาได้รับรางวัลชมเชยในการแข่งขัน

การปลอบใจ((สำหรับใครบางคน)) ((a)) consolation ((to sb.)) คำพูดของเธอเป็นการปลอบใจที่ยิ่งใหญ่สำหรับฉัน

สิ่งปลอบใจ((สำหรับบางสิ่ง)) ((a)) consolation ((for sth.)) รางวัลนี้เป็นเพียงสิ่งปลอบใจเล็กน้อยสำหรับความสูญเสียของเขา

คำพ้องความหมาย: comfort, solace, sympathy; คำตรงข้าม: distress, anguish

มาจากภาษาละติน 'con-' (ด้วยกัน) และ 'solari' (ปลอบโยน) ความหมายดั้งเดิมคือ 'การปลอบโยนด้วยกัน'

ลองนึกภาพว่าคุณอยู่ 'con' (ด้วยกัน) กับคนที่รู้สึก 'sole' (โดดเดี่ยว) เพื่อมอบการปลอบใจ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ