noun

loafer

รองเท้าโลฟเฟอร์, คนขี้เกียจ, คนที่ไม่ทำงาน

He bought a new pair of leather loafers.

เขาซื้อรองเท้าโลฟเฟอร์หนังคู่ใหม่

His uncle is a loafer who never works.

ลุงของเขาเป็นคนขี้เกียจที่ไม่เคยทำงานเลย

((a pair of loafers)) รองเท้าโลฟเฟอร์หนึ่งคู่ He wears a pair of loafers.

((sb. is a loafer)) (ใครบางคน) เป็นคนขี้เกียจ Don't be such a loafer.

คำพ้องความหมาย (คน): idler, slacker; คำพ้องความหมาย (รองเท้า): slip-on, moccasin

มาจากคำกริยา 'to loaf' (อู้งาน, เอื่อยเฉื่อย) ส่วนรองเท้าได้ชื่อนี้เพราะเป็นแบบสวมที่สบายๆ สื่อถึงการ 'เดินเตร่'

คนขี้เกียจ ('loafer') ชอบเดินเตร่ ('loaf around') โดยสวมรองเท้าโลฟเฟอร์ ('loafers') เพราะมันใส่ง่าย

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ