adjective

naive

ไร้เดียงสา, ซื่อ, อ่อนต่อโลก

She was very naive to believe his story.

เธอไร้เดียงสามากที่เชื่อเรื่องของเขา

He has a naive view of the world.

เขามีมุมมองต่อโลกที่ไร้เดียงสา

It was naive of you to trust him.

คุณช่างไร้เดียงสาที่ไปไว้ใจเขา

((be)) naive ((to do sth.)) ไร้เดียงสาที่(จะทำบางอย่าง) She was naive to trust him.

a naive ((person/question)) (คน/คำถาม) ที่ไร้เดียงสา He asked a naive question about politics.

คำพ้องความหมาย: innocent, simple, artless; คำตรงข้าม: sophisticated, cynical

มาจากภาษาฝรั่งเศส 'naïf' (โดยธรรมชาติ, แต่กำเนิด) ซึ่งมาจากภาษาละติน 'nativus' (เกิด, พื้นเมือง)

นึกถึงคำว่า 'native' (พื้นเมือง) คนที่เพิ่งมาใหม่ในสถานที่ใดย่อมขาดประสบการณ์และไว้ใจคนง่าย

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ