Adjektiv

alleinerziehend

çocuğunu tek başına büyüten, bekar ebeveyn

Sie ist eine alleinerziehende Mutter.

O, bekar bir anne.

Es ist schwer, alleinerziehend zu sein.

Bekar bir ebeveyn olmak zor.

als Adjektiv vor einem Nomen (bir isimden önce sıfat olarak) Devlet, bekar ebeveynleri destekliyor. (Der Staat unterstützt alleinerziehende Eltern.)

prädikativ mit 'sein' ('sein' ile yüklem olarak) Beş yıldır çocuğunu tek başına büyütüyor. (Sie ist seit fünf Jahren alleinerziehend.)

ayrı yaşayan; Zıt anlamlılar: birlikte yetiştiren

'allein' (yalnız) ve 'erziehend' (yetiştiren) kelimelerinden oluşur. Kelimenin tam anlamı 'yalnız yetiştiren'dir.

Kelimeyi 'allein' (yalnız) + 'erziehend' (yetiştiren) olarak ikiye ayırmak, anlamını (bir çocuğu yalnız büyütmek) doğrudan anlamanıza yardımcı olur.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.