adjective

dumb

เป็นใบ้, พูดไม่ได้, โง่

He was struck dumb with amazement.

เขาถึงกับพูดไม่ออกด้วยความประหลาดใจ

That was a really dumb question.

นั่นเป็นคำถามที่โง่มาก

to be dumb โง่หรือเป็นใบ้ He's not as dumb as he looks.

a dumb (noun) (คำนาม) ที่โง่ It was a dumb mistake to make.

struck dumb (with sth.) พูดไม่ออก (ด้วยบางสิ่ง) She was struck dumb with horror.

Synonyms: (พูดไม่ได้) เป็นใบ้, พูดไม่ออก; (โง่) งี่เง่า, โง่เขลา; Antonyms: (พูดได้) พูดคล่อง; (ฉลาด) ฉลาด, หลักแหลม

มาจากภาษาอังกฤษเก่า 'dumb' หมายถึง 'เงียบ, พูดไม่ได้' ความเชื่อมโยงกับคำว่า 'โง่' เกิดจากแนวคิดที่ว่าคนที่ไม่สามารถพูดได้ก็ไม่สามารถแสดงสติปัญญาได้

ลองนึกภาพว่าตกใจมากจน 'struck dumb' (พูดไม่ออก) – คือหาคำพูดไม่เจอ ความหมายที่ไม่เป็นทางการว่า 'โง่' ก็คล้ายกัน ราวกับว่าสมองของคุณหาความคิดที่ถูกต้องไม่เจอ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ