adjective

barefaced

ซึ่งหน้าไม่อาย, ซึ่งไร้ยางอาย, โจ่งแจ้ง

That was a barefaced lie.

นั่นเป็นการโกหกที่หน้าไม่อาย

He is a barefaced liar.

เขาเป็นคนโกหกที่ไร้ยางอาย

((a/the)) barefaced + noun (lie, liar, etc.) ซึ่งหน้าไม่อาย, โจ่งแจ้ง มันเป็นการโกหกที่โจ่งแจ้ง

คำพ้องความหมาย: shameless, brazen, blatant; คำตรงข้าม: discreet, subtle

จาก 'bare' (เปลือย) + 'faced' (มีใบหน้า) หมายถึงการมีใบหน้าที่ไม่ได้ปกปิดหรือสวมหน้ากาก ซึ่งหมายความว่าไม่มีอะไรถูกซ่อนไว้ แม้กระทั่งความอับอาย

ลองนึกภาพคนโกหกด้วย 'ใบหน้าที่เปลือยเปล่า'—ไม่พยายามแม้แต่จะซ่อนการหลอกลวงหรือความอับอายของตน

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ