Verb

pfeifen

ผิวปาก, เป่านกหวีด

Er pfeift ein Lied.

เขากำลังผิวปากเป็นเพลง

Der Wind pfeift um das Haus.

ลมพัดหวีดหวิวรอบบ้าน

Ich pfeife auf seine Meinung.

ฉันไม่สนใจความเห็นของเขาหรอก

((et4)) ผิวปาก (เพลง) Er pfeift eine Melodie.

((auf+4)) ไม่สนใจ (บางสิ่ง) (ภาษาพูด) Ich pfeife auf die Regeln.

คำพ้องความหมาย: flöten, trillern; คำตรงข้าม: schreien

มาจากภาษาเยอรมันโบราณ 'pfīfan' ซึ่งเกี่ยวข้องกับคำว่า 'pipe' ในภาษาอังกฤษ มีที่มาจากคำเลียนเสียงธรรมชาติ

ลองนึกภาพกรรมการเป่านกหวีด ('Pfeife') ซึ่งก็คือการ 'pfeifen' เสียง 'pf' คล้ายกับเสียงลมที่เป่าออกมา

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ