Verb

pfeifen

ıslık çalmak, düdük çalmak

Er pfeift ein Lied.

Bir şarkı ıslıklıyor.

Der Wind pfeift um das Haus.

Rüzgar evin etrafında uğulduyor.

Ich pfeife auf seine Meinung.

Onun fikrine kulak asmıyorum.

((et4)) bir şeyi ıslıkla çalmak O bir melodi ıslıklıyor.

((auf+4)) bir şeye aldırmamak (konuşma dili) Ich pfeife auf die Regeln.

Eş anlamlılar: flöten, trillern; Zıt anlamlılar: schreien

Eski Yüksek Almanca 'pfīfan' kelimesinden gelir, İngilizce 'pipe' kelimesiyle ilgilidir. Yansıma (onomatopeik) bir kökene sahiptir.

Bir hakemin 'Pfeife' (düdük) ile 'pfeifen' (ıslık çalmasını) hayal edin. 'pf' sesi, hava üfleme sesini taklit eder.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.