Verb

befehlen

สั่ง, บัญชา

Der König befahl den Rückzug.

กษัตริย์มีรับสั่งให้ถอยทัพ

Sie befahl ihm, still zu sein.

เธอสั่งให้เขาเงียบ

((j-m)) ((et4)) ((befehlen)) สั่ง ((บางสิ่ง)) ((แก่ใครบางคน)) นายพลสั่งให้ทหารโจมตี

((j-m)), ((zu+Infinitiv)) ((befehlen)) สั่ง ((ใครบางคน)) ((ให้ทำบางสิ่ง)) เขาสั่งให้ฉันออกจากห้อง

คำพ้อง: anordnen, anweisen; คำตรงข้าม: gehorchen

จากคำอุปสรรค 'be-' + 'fehlen' (จากคำโบราณแปลว่า 'แนะนำ') การแนะนำอย่างแข็งขันให้ทำอะไรบางอย่าง จึงหมายถึง 'สั่ง'

นี่เป็นรูปอดีตกาลของ 'befehlen' สังเกตการเปลี่ยนสระจาก 'e' เป็น 'a' ซึ่งเป็นลักษณะของกริยาไม่ปกติ (strong verbs)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ