adjective

lenient

ที่เมตตา, ที่ผ่อนปรน, ที่โอนอ่อน

The teacher was lenient with the students.

คุณครูผ่อนปรนกับนักเรียน

He received a lenient sentence from the judge.

เขาได้รับโทษสถานเบาจากผู้พิพากษา

lenient ((with/towards sb.)) ผ่อนปรนกับ (ใครบางคน) The parents were too lenient with their child.

a lenient ((punishment/sentence)) (การลงโทษ/คำตัดสิน) ที่ผ่อนปรน She received a lenient punishment for the crime.

คำพ้องความหมาย: merciful, indulgent, forgiving; คำตรงข้าม: strict, severe, harsh

มาจากภาษาละติน 'lenis' แปลว่า 'อ่อนโยน, นุ่มนวล'

เสียงคล้ายกับ 'lean' (เอนเอียง) คนที่ผ่อนปรนจะ 'เอนเอียง' ไปทางความใจดีมากกว่าความเข้มงวด

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ