Nomen

der Befehl

คำสั่ง, คำบัญชา

Der General gab den Befehl zum Angriff.

นายพลออกคำสั่งให้โจมตี

Er handelte auf meinen Befehl hin.

เขาทำตามคำสั่งของฉัน

ออกคำสั่ง((แก่ใครบางคน)) ((j-m)) einen Befehl geben นายทหารออกคำสั่งแก่ทหาร

ปฏิบัติตามคำสั่ง einen Befehl ausführen ทหารต้องปฏิบัติตามคำสั่ง

คำพ้องความหมาย: Anweisung (คำแนะนำ), Auftrag (ภารกิจ), Kommando (คำบัญชา); คำตรงข้าม: Bitte (คำขอร้อง), Frage (คำถาม)

มาจากคำกริยา befehlen (สั่งการ) ประกอบด้วยคำอุปสรรค be- และรากศัพท์ fehlen ซึ่งมาจากภาษาเยอรมันโบราณ felhan (มอบหมาย)

Befehl เป็นคำสั่งที่เด็ดขาดและมีอำนาจ มักใช้ในกองทัพหรือสถานการณ์ฉุกเฉิน

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ