Nomen

der Befehl

emir, komut, buyruk

Der General gab den Befehl zum Angriff.

General saldırı emrini verdi.

Er handelte auf meinen Befehl hin.

Benim emrim üzerine hareket etti.

((j-m)) bir emir vermek ((j-m)) einen Befehl geben Subay, askere bir emir verdi.

bir emri yerine getirmek einen Befehl ausführen Askerler emri yerine getirmelidir.

Eş anlamlılar: Anweisung (talimat), Auftrag (görev), Kommando (komut); Zıt anlamlılar: Bitte (rica), Frage (soru)

'befehlen' (emretmek) fiilinden türemiştir. 'be-' öneki ve Eski Yüksek Almanca'daki 'felhan' (emanet etmek) kelimesinden gelen 'fehlen' kökünden oluşur.

'Befehl', genellikle askeri veya hiyerarşik bağlamlarda kullanılan güçlü ve resmi bir emirdir. Bir ricadan ('Bitte') çok daha kesindir.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.