Verb

befehlen

emretmek, buyurmak

Der General befiehlt den Angriff.

General saldırıyı emrediyor.

Er befahl mir zu schweigen.

Bana susmamı emretti.

Was befehlen Sie?

Ne emredersiniz?

((j-m)) ((et4)) birine bir şeyi emretmek Yüzbaşı, adamlarına saldırıyı emretti.

((j-m)), ((zu+Infinitiv)) birine bir şey yapmasını emretmek Doktor ona yatakta kalmasını emretti.

Eş anlamlılar: anordnen, auftragen; Zıt anlamlılar: gehorchen (itaat etmek), bitten (rica etmek)

be- öneki ve Eski Yüksek Almanca felahan (emanet etmek) kelimesinden gelir. Birine yetkili bir şekilde bir görev emanet etmek.

'der Befehl' (emir) ismiyle birlikte öğrenin. Güçlü, tek taraflı bir talimat anlamı taşır.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.