Verb

erwehren

kendini savunmak, karşı koymak, kendini alamamak

Er konnte sich des Lachens nicht erwehren.

Gülmekten kendini alamadı.

Sie erwehrte sich der Angriffe.

Saldırılara karşı kendini savundu.

sich ((et2)) erwehren (bir şeye) karşı koymak, (bir şeyi) yapmaktan kendini alamamak Gülmekten kendini alamadı.

sich ((gegen+4)) erwehren (-e karşı) kendini savunmak Saldırılara karşı kendini savundu.

Eş anlamlılar: sich verteidigen, widerstehen

'er-' öneki ve 'wehren' (savunmak, direnmek) kelimelerinden gelir. 'wehren' kelimesinin güçlendirilmiş bir şeklidir.

Neredeyse her zaman dönüşlü olarak kullanılır: 'sich erwehren'. Genitif haliyle klasik kullanımı hatırlayın: 'sich des Lachens nicht erwehren können' (gülmekten kendini alamamak).

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.