Adjektiv

kindlich

çocuksu, çocuk gibi, saf

Er hat einen kindlichen Glauben an das Gute.

İyiliğe karşı çocuksu bir inancı var.

Die kindlichen Zeichnungen hingen an der Wand.

Çocuksu çizimler duvarda asılıydı.

Mit kindlichem Charme überzeugte sie alle.

Çocuksu bir cazibeyle herkesi ikna etti.

çocuksu bir inanç ((akkusativ, eril)) eril isim, akkusativ Sie hat einen kindlichen Glauben.

çocuksu gözler ((nominativ/akkusativ, çoğul)) çoğul isim Die kindlichen Augen strahlten.

çocuksu bir gülümsemeyle ((dativ, nötr)) nötr isim, dativ Er sah sie mit kindlichem Lächeln an.

Eş anlamlılar: naiv, unschuldig (masum); Zıt anlamlılar: erwachsen (yetişkin), reif (olgun)

'Kind' (çocuk) kelimesine '-gibi' anlamına gelen '-lich' ekinin eklenmesiyle oluşur.

'child-like' (çocuk gibi) olarak hatırlayın. 'Kindlich' genellikle olumlu bir çağrışıma (masumiyet) sahipken, 'kindisch' daha olumsuzdur (çocukça).

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.