Adjektiv

bescheiden

ถ่อมตัว, เรียบง่าย, พอประมาณ

Er ist ein sehr bescheidener Mensch.

เขาเป็นคนที่ถ่อมตัวมาก

Sie leben in bescheidenen Verhältnissen.

พวกเขาอาศัยอยู่ในสภาพที่เรียบง่าย

Sein Wunsch war recht bescheiden.

ความปรารถนาของเขาค่อนข้างเรียบง่าย

((คำคุณศัพท์)) + คำนาม ~ ที่ถ่อมตัว ein bescheidener Wunsch

ใครบางคน ((คำคุณศัพท์)) ใครบางคนถ่อมตัว Sie ist sehr bescheiden.

คำพ้องความหมาย: demütig (นอบน้อม), anspruchslos (ไม่โอ้อวด); คำตรงข้าม: arrogant (หยิ่ง), angeberisch (ขี้อวด)

มาจากคำกริยา 'scheiden' (แยก). ความหมายพัฒนาจาก 'สามารถแยกแยะได้' เป็น 'รู้จักที่ทางของตนเอง' จึงกลายเป็น 'ถ่อมตัว'

เชื่อมโยงกับสำนวน 'Bescheid wissen' (รู้เรื่อง). คนที่ 'bescheiden' คือคนที่รู้จักขอบเขตของตัวเอง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ