Verb

urteilen

ตัดสิน, พิพากษา, วินิจฉัย

Der Richter muss fair urteilen.

ผู้พิพากษาต้องตัดสินอย่างยุติธรรม

Man sollte nicht vorschnell über andere urteilen.

ไม่ควรตัดสินคนอื่นเร็วเกินไป

Das Gericht urteilte auf Freispruch.

ศาลตัดสินให้พ้นผิด

urteilen ((über+4)) ตัดสิน (เกี่ยวกับใคร/อะไร) ไม่ควรตัดสินผู้อื่น

urteilen ((nach+3)) ตัดสิน (จากอะไรบางอย่าง) ดูจากรูปลักษณ์ภายนอกแล้ว เขาเป็นคนดี

urteilen ((auf+4)) พิพากษา (ให้เป็นอะไรบางอย่าง) ศาลพิพากษาให้ลงโทษปรับสูง

richten (ตัดสิน), entscheiden (ตัดสินใจ), bewerten (ประเมินค่า)

มาจากคำนาม 'das Urteil' (คำตัดสิน, คำพิพากษา) โดย 'Ur-' อาจหมายถึง 'ดั้งเดิม' และ 'Teil' หมายถึง 'ส่วน' ซึ่งสื่อถึงส่วนสุดท้ายที่ชี้ขาด

ให้นึกถึงผู้พิพากษาที่กำลังให้ 'Urteil' (คำตัดสิน) การกระทำนั้นคือ 'urteilen'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ