Verb

verweigern

reddetmek, geri çevirmek, inkar etmek

Der Soldat verweigert den Befehl.

Asker emri reddediyor.

Man hat ihm die Hilfe verweigert.

Ona yardım reddedildi.

((j-m)) ((et4)) birine bir şeyi reddetmek Yetkili makam ona vizeyi reddetti.

((et4)) bir şeyi reddetmek Sanık ifade vermeyi reddediyor.

Eş anlamlılar: ablehnen, abschlagen; Zıt anlamlılar: zustimmen, gewähren, akzeptieren

'ver-' (genellikle olumsuz veya tamamlayıcı anlamı olan bir ön ek) ve 'weigern' (reddetmek) kelimelerinden gelir. Kökü, Eski Yüksek Almanca'daki 'weigaron' (karşı koymak) ile ilgilidir.

'ver-' ön eki genellikle bir şeyin yanlış gittiğini veya uzaklaştığını ima eder. Bu, 'ablehnen'den daha güçlü bir reddetmedir.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.