Verb

verurteilen

ตัดสินลงโทษ, พิพากษา, ประณาม

Der Richter verurteilte den Angeklagten.

ผู้พิพากษาตัดสินว่าจำเลยมีความผิด

Er wurde zu einer Geldstrafe verurteilt.

เขาถูกตัดสินให้จ่ายค่าปรับ

Sie verurteilte sein Verhalten scharf.

เธอประณามพฤติกรรมของเขาอย่างรุนแรง

((j-n)) ((zu et3)) ตัดสินลงโทษ(ใคร)ให้(รับโทษบางอย่าง) เขาถูกตัดสินจำคุกเป็นเวลานาน

((j-n)) ((wegen et2)) ตัดสินว่า(ใคร)มีความผิดในข้อหา(อะไร) เธอถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานลักทรัพย์

((et4)) ประณาม(บางสิ่ง) เราประณามความรุนแรงทุกรูปแบบ

anklagen (กล่าวหา), bestrafen (ลงโทษ); คำตรงข้าม: freisprechen (ยกฟ้อง)

จากคำอุปสรรค `ver-` (บ่งบอกความสมบูรณ์) + `urteilen` (ตัดสิน) หมายถึง การตัดสินชี้ขาด

นึกถึงผู้พิพากษาที่ให้ 'Urteil' (คำพิพากษา) สุดท้าย ซึ่งก็คือการ 'verurteilen'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ