Verb

berauben

คำแปล

ปล้น, ชิงทรัพย์, ทำให้หมดไป

Man beraubte ihn seines gesamten Vermögens.

เขาถูกปล้นทรัพย์สมบัติทั้งหมดของเขา

Der Unfall beraubte ihn der Fähigkeit zu gehen.

อุบัติเหตุทำให้เขาไม่สามารถเดินได้

((j-n)) ((et2)) ปล้น/ชิง (บางสิ่ง) จาก (ใครบางคน) Man beraubte ihn seines Geldes.

คำพ้องความหมาย: stehlen (ขโมย), entwenden (ลักทรัพย์); คำตรงข้าม: geben (ให้), schenken (มอบให้เป็นของขวัญ)

คำอุปสรรค 'be-' (กระทำต่อบางสิ่ง) + 'rauben' (ปล้น) หมายถึง 'ปล้นจาก (ใครบางคน)'

คำอุปสรรค 'be-' ทำให้ผู้ถูกกระทำเป็นกรรมตรง (Akkusativ) สิ่งของที่ถูกขโมยมักจะอยู่ในรูป Genitiv ซึ่งเป็นจุดไวยากรณ์ที่สำคัญที่ต้องจำ